Ambulanseberedskap i Møre og Romsdal
– konsekvensar av foreslåtte kutt

Senterpartiet i Møre og Romsdal er tydelege: Kutt i ambulanseberedskapen er feil medisin. I eit fylke med store avstandar, krevjande vêr, ferjesamband og behov for båttransport, er responstid og lokal tilstadevering avgjerande for liv og helse.

Ambulansetenesta er ein kritisk del av den samla helseberedskapen. Når det blir foreslått reduksjonar i kapasitet, vil det i praksis ofte innebere:

• Lengre responstid til pasientar i akutte situasjonar.
• Færre ambulansar i samtidig vakt, som reduserer evna til å handtere fleire hendingar på ein gong.
• Større beredskapshol ved samtidigheitskonfliktar, der næraste ressurs allereie er opptatt.
• Auka belastning på legevakt og kommunalt helsepersonell, som må ta meir ansvar før ambulansen kjem – og i nokre tilfelle over lengre tid.

Dette står i direkte motstrid til Senterpartiet sitt mål om eit desentralisert og tilgjengeleg ambulansetilbod med god responstid og lokal forankring.

Ringverknader som svekkjer heilskapen

Gjennomgangen av beredskapen viser kor tett samanvevd systemet er: Når ein kuttar eitt sted, får det konsekvensar langt utover den aktuelle stasjonen.

• Kutt i Kristiansund vil påverke beredskapen i store delar av Nordmøre.
• Endringar i Molde slår direkte inn i ytre Romsdal og øyane, der alternativ og reservekapasitet ofte er avgrensa.
• Redusert kapasitet i Ålesund svekkjer bufferfunksjonen for store delar av Sunnmøre, særleg når fleire oppdrag skjer samtidig.

- For eksempel: Redusert kapasitet til enreddar-ambulanse i Geiranger vil binde opp den einaste ambulansen i nærleiken (45 min unna), og svekke beredskapen på heile Indre Sunnmøre

Fleire av innsparingstiltaka byggjer på ei føresetnad om at naboressursar kan overta. Samstundes peikar faggrunnlaget på at desse ressursane ofte allereie er hardt belasta, og at ytterlegare reduksjonar difor ikkje er tilrådde. Resultatet kan bli ein dominoeffekt der heile regionar får dårlegare tryggleik.

Meir ansvar på kommunane – utan rammer

Helse Midt-Noreg legg stor vekt på kompenserande tiltak som First Responder-ordningar, frivillig innsats, kommunal førsteinnsats og samhandling. Kommunane deltek lojalt og konstruktivt i dette arbeidet.

Men det må seiast tydeleg: Slike tiltak kan aldri erstatte ambulanseberedskap.

Når ambulansetenesta blir redusert, blir risiko og ansvar i realiteten flytta ned til kommunane:

• utan finansiering
• utan tilstrekkeleg personell
• utan klare juridiske rammer for ansvar og plikter

Det er ikkje ein berekraftig samarbeidsmodell. Det er ei ansvarsfråskriving som svekkjer tryggleiken for innbyggjarane – særleg i distrikta.

Senterpartiet sitt standpunkt

Senterpartiet vil sikre at folk i heile fylket har reell tryggleik når det hastar. Det krev at ambulansetenesta blir dimensjonert for geografi og beredskapsbehov – ikkje berre for økonomiske innsparingar.

Vi vil difor arbeide for:

• eit godt og likeverdig ambulansetilbod i heile Møre og Romsdal
• desentraliserte strukturar med lokal tilstadevering
• forpliktande responstider
• at samarbeidstiltak kjem i tillegg til, ikkje i staden for, ambulansekapasitet
• tiltak for å betre økonomien og gode låneforpliktelsar

Vebjørn Krogsæter - Haram
Knut Sjømæling - Gjemnes
Terese Sølvi Jemtegård Moen - Fjord
Svein Roksvåg - Smøla
Ingrid Waagen Rimstad - Tingvoll
Sølvi Dimmen - Volda
Hugo Pedersen-Surnadal
Paul Sindre Vedeld - Vanylven